Rezystory rozruchowe włączane w obwód wirnika silnika pierścieniowego znacząco obniżają wysoki prąd udarowy powstający w momencie startu maszyny. Dzięki ich zastosowaniu, moment obrotowy narasta w sposób kontrolowany i płynny, co eliminuje gwałtowne szarpnięcia układu mechanicznego. W miarę nabierania prędkości przez silnik, kolejne stopnie oporowe są stopniowo odłączane przez układ styczników, aż do osiągnięcia pełnej prędkości znamionowej. Mechanizm ten chroni uzwojenia przed przegrzaniem i przepaleniem, a jednocześnie zabezpiecza przekładnie, sprzęgła i liny stalowe przed zerwaniem. Zastosowanie odpowiednich bloków oporowych umożliwia również precyzyjną regulację prędkości podnoszenia w początkowej fazie ruchu dźwignicy.

Ciepło z oporów rozruchowych odprowadzane jest najczęściej poprzez naturalną konwekcję powietrza, dlatego urządzenia te montuje się w dobrze wentylowanych osłonach na mostach suwnic. Podczas cyklicznego uruchamiania i hamowania napędów, energia elektryczna zamieniana jest w energię cieplną, która błyskawicznie nagrzewa elementy drutowe lub taśmowe. Zbyt wysoka temperatura otoczenia lub zablokowanie otworów wentylacyjnych w obudowie powoduje drastyczny spadek wydajności oddawania ciepła. W ekstremalnych przypadkach przegrzanie prowadzi do odkształcenia izolatorów ceramicznych oraz przepalenia samego drutu oporowego. Prawidłowy montaż zestawu wymaga zachowania odpowiednich odstępów serwisowych, gwarantujących swobodny przepływ strumieni powietrza chłodzącego.

Wewnętrzne elementy rezystorów rozruchowych wykonuje się ze specjalnych stopów oporowych, takich jak fechral, kantalu czy żeliwo, które charakteryzują się stabilną rezystancją niezależnie od wzrostu temperatury. Druty i taśmy nawijane są na formki wykonane z ceramiki technicznej, zapewniającej doskonałą izolację elektryczną nawet przy bardzo silnym nagrzaniu układu. Zastosowanie żeliwnych elementów sprawdza się w przypadku urządzeń narażonych na potężne obciążenia prądowe o krótkim czasie trwania. Konstrukcja bazująca na materiałach wysokotemperaturowych zapobiega utlenianiu się przewodników i ich kruszeniu pod wpływem wibracji. Całość umieszcza się w stalowych obudowach chroniących przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Przepalenie oporów rozruchowych objawia się przede wszystkim bardzo szarpanym, agresywnym startem silnika maszyny lub całkowitym brakiem reakcji na pierwsze pozycje zadane z nastawnika jazdy. Jeśli jeden ze stopni ulegnie przerwaniu, obwód wirnika pozostaje otwarty, przez co silnik nie generuje momentu obrotowego na danym biegu. Dopiero przełączenie na kolejny stopień przez stycznik powoduje nagłe uderzenie momentu, co objawia się silnym bujnięciem ładunku i głośną pracą przekładni. Wzrokowa inspekcja skrzyni oporowej często ujawnia stopione fragmenty drutu lub ukruszone izolatory ceramiczne. Dalsza eksploatacja maszyny w takim stanie prowadzi do szybkiego zniszczenia mechanizmów napędowych.

Dobierając nowy rezystor rozruchowy należy ściśle dopasować jego rezystancję całkowitą, prąd znamionowy, ilość stopni rozruchowych oraz dopuszczalny cykl pracy określony w procentach. Wartości te muszą odpowiadać parametrom silnika pierścieniowego, z którym układ będzie współpracował, aby zapewnić odpowiedni spadek napięcia na wirniku. Zastosowanie modułu o zbyt małej mocy cieplnej doprowadzi do jego natychmiastowego przepalenia podczas podnoszenia ciężkiego ładunku. Z kolei błędnie dobrana rezystancja poszczególnych sekcji uniemożliwi płynne rozpędzanie maszyny, wywołując skoki prądu w sieci zakładowej. Precyzyjne odczytanie danych z dokumentacji technicznej silnika gwarantuje poprawne funkcjonowanie układu po wymianie.

Bezawaryjne działanie oporów rozruchowych wymaga regularnego przedmuchiwania wnętrza obudowy sprężonym powietrzem w celu usunięcia pyłów przemysłowych oraz dokręcania zacisków prądowych. Gruba warstwa kurzu osiadająca na drutach i taśmach oporowych działa jak izolator termiczny, drastycznie upośledzając proces oddawania ciepła do otoczenia. Ponadto wilgotny pył przewodzi prąd, co może powodować niebezpieczne zwarcia między poszczególnymi zwojami lub przebicia do uziemionej obudowy. Kontroli podlegają również połączenia śrubowe, które pod wpływem drgań suwnicy oraz ciągłych zmian temperatury mają tendencję do luzowania się. Luźne styki generują dodatkowe łuki elektryczne i przyspieszają wypalanie przyłączy przewodów.